Kwiaty dla Algernona- błyskotliwa opowieść o dojrzewaniu.

Reklama

czw., 05/21/2020 - 16:11 -- moderator3

„Doktur Sztros mówi ja mam pisać co myśle i pamientam i fszystko co się mi dziać od dziś” głosi pierwsze zdanie, wydanej w 1966 roku, powieści Kwiaty dla Algernona autorstwa Daniela Keyesa, w której pomiędzy licznymi mądrościami zawarta została i ta o zbawiennym wpływie niewiedzy na ludzkie szczęście.

Upośledzony umysłowo trzydziestodwuletni Charlie Gordon zostaje wybrany do wzięcia udziału w eksperymencie prowadzonym przez naukowców z Uniwersytetu Beekmana. Mają oni nadzieję podnieść jego poziom IQ, czyniąc z niego geniusza. W trakcie badań mężczyzna poznaje Algernona- białą mysz, na której testowane są metody, które zostaną zastosowane również w jego przypadku. Czytelnik śledzi formowanie się osobowości mężczyzny, przypominającego sobie przeszłość i odkrywającego własną tożsamość. Tekst już od pierwszych stron zaskakuje oryginalnością. Forma pamiętnika pozwala na ujawnienie głęboko skrywanych popędów i myśli głównego bohatera. Daje możliwość obserwowania jego metamorfozy wewnętrznej i zmiany w postrzeganiu świata wraz ze wzrostem ilorazu inteligencji.

Na kartach dziennika można znaleźć nie tylko rozwój interpretacji obserwowanego otoczenia, ale również zastąpienie prymitywnego, pełnego błędów języka, bogatą mową wykształconego człowieka. Co więcej, w miarę zdobywania wiedzy, w wątpliwość poddane zostają początkowe autorytety Charliego. Dla przykładu; podczas nauki w ośrodku dla osób niepełnosprawnych umysłowo, mężczyzna podziwiał umiejących czytać profesorów przebywających na Uniwersytecie Beekmana. Wierzył, że dzięki opanowaniu tej sztuki stanie się mądry i przyniesie dumę rodzinie. Jednak po upływie zaledwie dwóch miesięcy od przeprowadzenia zabiegu zwiększenia liczby punktów IQ bohater zauważa: „Dziwne, ale kiedy jestem w barze na uczelni i słyszę, jak studenci spierają się na temat historii, polityki czy religii, ich dyskusje wydają mi się strasznie dziecinne.”

Daniel Keyes zaakcentował jeszcze jeden ważny aspekt związany z dojrzewaniem człowieka. Kiedy dorastamy, zmieniają się nie tylko nasze poglądy, ewoluuje też wrażliwość emocjonalna. Potrzeby stają się bardziej złożone, a problemy, jakie napotykamy w życiu bardziej skomplikowane. Autor przedstawił konsekwencje zawrotnego tempa rozwoju intelektualnego, przy jednoczesnym zignorowaniu i niezrozumieniu mechanizmu działania uczuć. Takie postępowanie prowadzi Charliego do licznych nieprzyjemnych sytuacji, a momentami do przytłaczającego wrażenia zagubienia i dezorientacji.

Stworzony przez amerykańskiego pisarza Charlie Gordon reprezentuje genialny portret psychologiczny dorastającego mężczyzny. Mimo poruszania w dialogach specjalistycznych zagadnień naukowych i przedstawiania wycinków gabinetowych dyskusji podczas rozmaitych konferencji, czy spotkań, całość podana została niezwykle przystępnie i w sposób, w stu procentach zrozumiały dla osób zupełnie niezwiązanych ze środowiskami uniwersyteckimi.

Przyznana autorowi w 1960, a następnie w 1966 roku Nebula (jedna z najważniejszych nagród z dziedziny literatury fantastycznej), angażująca fabuła, bohaterowie, z którymi można się utożsamiać oraz refleksje nad ludzką naturą sprawiają, że Kwiaty dla Algernona pozostaną ze mną na długie lata i jest to niewątpliwie pozycja godna polecenia czytelnikom w każdym wieku.

Autor: 
Małgorzata Mielcarek
Polub Plportal.pl:

Reklama