IZRAEL UWAŻA, ŻE CAŁA PALESTYNA JEST ŻYDOWSKA, BO TAK NAPISANO W STARYM TESTAMENCIE 2 TYS. LAT TEMU

Reklama

wt., 04/30/2019 - 17:27 -- zzz

Ambasador Izraela przy ONZ Danny Danon uznał zapisy w Biblii, jako żydowskie prawo do ziemi palestyńskiej, także na okupowanym na Zachodnim Brzegu.

„Nawet sami Rzymianie przyznali, że ziemia jest nasza” - powiedział Danon.

Następnie zwrócił się do kwestii prawa międzynarodowego, poczynając od deklaracji brytyjskiego Balfoura z 1917 r., która określała „narodowy dom narodu żydowskiego” w ziemi Izraela po tym, jak Wielka Brytania przejęła to terytorium od Imperium Osmańskiego pod koniec Pierwszej Wojny Światowej.

„W 1922 r. mandat Ligi Narodów nie tylko potwierdził poparcie dla utworzenia żydowskiego domu narodowego, ale zachęcał i ułatwiał powrót Żydów w diasporze do naszej ojczyzny, jako

„Historyczną powinność narodu żydowskiego w Palestynie i prawo do odbudowy ich narodowego domu w tym kraju” - powiedział Danon.

Dodał, że te dokumenty były dokumentami syjonistycznymi i pokazały, że syjonizm pojawił się w prawie międzynarodowym.
Danon wskazał również na kartę ONZ z 1945 r., Która mówi o prawie narodów do samostanowienia i prawach państw członkowskich do obrony przed atakami zbrojnymi.
W 1947 r. ONZ podzieliła ziemię na państwo żydowskie i państwo arabskie. Żydzi przyjęli ten plan, a Arabowie go odrzucili i zaatakowali powstające państwo żydowskie, powiedział Danon.

"Linie zawieszenia broni z 1948 r., które oznaczały koniec wojny o niepodległość, „nigdy nie były uważane za granice międzynarodowe. Były to po prostu linie określające koniec pierwszej bitwy w arabskiej wojnie z Izraelem" - powiedział Danon.

„To Arabowie upierali się, że linie zawieszenia broni nie będą stałymi granicami” - dodał.
„Ponieważ te linie nie są granicami, społeczności żydowskie w Judei i Samarii po dziś dzień nie przekraczają granic międzynarodowych. Są one budowane na strategicznych terenach dla bezpieczeństwa Izraela”.

W kwestii bezpieczeństwa zauważył, że przywódcy arabscy wybrali przemoc na długo przed zbudowaniem osiedli. OWP powstała w 1964 r., trzy lata przed wojną sześciodniową w 1967 r.

Prawa żydowskie do ziemi Izraela zależą od czterech filarów, powiedział Danon i obejmują one:
- Biblię,
- historię,
- legalność,
- dążenie do międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

"Bóg dał ziemię ludowi Izraela w Genesis, kiedy zawarł przymierze z Abrahamem", powiedział Danon, czytając fragment Biblii
„To jest nasz czyn na naszej ziemi” - powiedział.

Prawo Izraela do palestyńskiej ziemi wynika z Księgi Rodzaju; do żydowskiego exodusu z Egiptu; do przyjęcia Tory na górze Synaj; do bram Kanaanu; i do realizacji Bożego przymierza w Ziemi Świętej Izraela;
Biblia przedstawia spójny obraz. Cała historia naszych ludzi i nasz związek z Eretzem Izraelem zaczyna się właśnie tutaj - powiedział Danon.
Biblia jest akceptowana przez wszystkie trzy monoteistyczne religie, powiedział Danon, dodając, że „sam Koran przyjmuje boski czyn narodu żydowskiego do Ziemi Izraela”.

"Historycznie, w Izraelu istniało królestwo żydowskie, z Jerozolimą jako stolicą, gdzie świątynia żydowska została dwukrotnie zbudowana i dwukrotnie zniszczona przez Babilończyków i przez Rzymian".

„Nawet Rzymianie przyznali, że ziemia jest nasza. Ci z was, którzy odwiedzili Rzym, mogli zobaczyć, że cesarz Tytus na cześć zwycięstwa i żydowskiego wypędzenia, wybudował ogromny łuk na Via Sacra w Rzymie. Jeśli spojrzysz na łuk, zawiera on ilustrację jego ludzi niosących menorę z żydowskiej świątyni"- powiedział Danon.

Rzymianie próbowali zmieniając nazwę na Palestynę.
„W ten sposób wąski pas ziemi w Eretz Yisrael, położony między Egiptem na południu a Libanem na północy, został nazwany„ Palestyną ”- powiedział Danon.

Po Rzymianach ziemia została zdobyta przez krzyżowców, a następnie przez Imperium Osmańskie. Społeczność żydowska pozostała w kraju przez następne 2000 lat, ale większość Żydów była na wygnaniu.
„Przez dwa tysiąclecia Żydzi na całym świecie modlili się trzy razy dziennie za nasz długo oczekiwany powrót do domu na Syjon i Jerozolimy".

„Obarczanie winą społeczności żydowskich Judei i Samarii za brak pokoju między Izraelczykami i Palestyńczykami byłoby świadomą ingerencją w historię” - powiedział.

Danon wymienił plany odrzucone przez Arabów, poczynając od sprawozdania Komisji Peela z 1937 r., Planu podziału ONZ z 1947 r., Oferty rozejmu izraelskiego z 1948 r. na rozejm, szczytu Camp David w 2000 r., Szczytu Taba w 2001 r. I konferencji w Annapolis w 2007 r.

Izrael, powiedział, wciąż czeka na odpowiedź na ofertę z 2008 r. złożoną przez byłego premiera Izraela Ehuda Olmerta.

Palestyńczycy, powiedział Danon, odrzucili także plan pokojowy prezydenta USA Donalda Trumpa.

Danon przedstawił następnie cztery filary, na których opierał się pokój w przyszłości i obejmuje on:

- uznanie przez Palestyńczyków Izraela za państwo żydowskie;
- koniec podburzania Palestyńczyków;
- współpraca regionalna
- -akceptacja potrzeb bezpieczeństwa Izraela.

„Jesteśmy gotowi do współpracy. Jesteśmy gotowi do rozmowy. Jesteśmy gotowi stworzyć lepszą przyszłość dla naszych dzieci. Dopiero gdy cztery filary przeszłości i cztery filary przyszłości zostaną zaakceptowane, nastanie pokój"- powiedział Danon.

 

Przypomnijmy:

Na posiedzeniu Rady Praw Człowieka ONZ, które odbyło się 28 lutego 2019 r. Izrael został oskarżony o zbrodnie wojenne.  Żydowskie państwo dopuściło się morderstw i tortur na Palestyńczykach na niewyobrażalną skalę podczas protestów w Gazie w 2018 roku.

Przypomnijmy ekspansje Żydów na terenie Palestyny

Wszystko zaczęło się bardzo niewinnie. W 1841 roku Żydzi zakupili w Palestynie pierwszy gaj pomarańczowy. Uczyniono to za pieniądze brytyjskiego finansisty sir Mosesa Montefiore, a za namową rabina Cwiego Hirsza Kaliszera. W tym czasie w Jerozolimie żyło 500 Żydów, a naczelnym rabinem Jerozolimy był Samuel Salant.

 

W 1856 roku w Jerozolimie żyło już ponad 5 tys. Żydów. W 1863 roku Jechiel Brill rozpoczął w Jerozolimie wydawać pierwsze hebrajskie czasopismo „Ha-Lewanon”.

- W 1870 roku Żydzi z francuskiej organizacji Alliance Israélite Universelle wykupili w Palestynie mały obszar ziemi (nazwany Mikwat Israel), na którym założyli szkołę rolniczą. Dyrektorem szkoły został Charles Nettner. Do tego miejsca przybywali Żydzi z Europy Środkowej i Wschodniej, zwłaszcza z terenów Rosji. Osadnictwo rolnicze w Palestynie finansował baron Edmond James de Rothschild. Rothschild założył PICA (The Palestine Jewish Colonization Association). Na wsparcie osadnictwa przekazał ponad 50 mln dolarów, oraz dodatkowo wiele milionów na rozwój przemysłu. W owym czasie w Jerozolimie mieszkało już około 14 tys. Żydów i wkrótce stali się większością w mieście.

- W 1879 roku organizacja Alliance Israélite Universelle po raz kolejny wykupiła w Palestynie mały obszar ziemi. Znajdował się on w pobliżu Jafy. Utworzono w tym miejscu kolonię rolniczą Petach Tikwa (pol. Drzwi nadziei). Mordechaj Diskin pomógł założyć tutaj pierwszą nowoczesną szkołę religijną Necach Israel.

- W 1880 roku do Palestyny przybyła fala żydowskich uchodźców z Jemenu. Szacuje się, że w owym czasie w Palestynie obok 500 tys. muzułmanów żyło około 40 tys. Żydów.

- W latach 1881-1903 do Palestyny napłynęła pierwsza fala żydowskich imigrantów.

Była to tzw. pierwsza alija (dosłownie: „wstąpienie” – tak Żydzi mówią o powrocie do „ojczyzny swoich ojców”). Szacuje się, że w tym okresie osiedliło się w Palestynie około 25 tys. Żydów. Byli to głównie rosyjscy Żydzi uciekający przed pogromami.

- Założenie Tel Awiwu – 1909 rok
W latach 1904-1913 do Palestyny przybyła kolejna fala żydowskich imigrantów. W drugiej aliji do Palestyny przybyło około 40 tys. Żydów. Owi pionierzy (hebr. חלוצים [chalucim]) zakładali wspólnoty rolnicze, rekultywowali bagna w Dolinie Ha-Chula, Pustynię Judzką i nadmorski pas wydm. Założyli nadmorskie miasto Tel Awiw i sieć małych osad rolniczych.

- W latach 1919-1923 do Palestyny przybyła kolejna fala żydowskich imigrantów.

- 1 lipca 1920 roku oficjalnie Palestyna przypadła Wielkiej Brytanii, na mocy traktatu pokojowego z Turcją.

Zaczął się okres brytyjskiej administracji cywilnej w Brytyjskim Mandacie Palestyny.

- Założenie Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie – 1925 rok.

Po pogromie w Hebronie – 1929 rok.
W latach 1924-1931 do Palestyny przybyła kolejna fala żydowskich imigrantów. Szacuje się, że w tym okresie w Palestynie osiedliło się około 80 tys. Żydów (w tym prawie 62 tys. Żydów polskich). Byli to rzemieślnicy i drobni przedsiębiorcy, którzy nie widzieli możliwości działania politycznego w Polsce. Ich napływ do Palestyny był silnym impulsem rozwoju.

- W 1925 roku Arabowie zaatakowali osiedla żydowskie w Palestynie. Między innymi w Hebronie zginęło 150 żydowskich wychowanków szkoły rabinackiej. W całej Palestynie kilkuset Żydów zostało rannych. Rozruchy zostały powstrzymane przez brytyjskie wojska przybyłe z Egiptu.

- W latach 1931-1940 piąta fala żydowskich imigrantów przybyła do Palestyny. Szacuje się, że w tym okresie około 250 tys. Żydów osiedliło się w Palestynie. W tej liczbie znajdowało się około 100 tys. Żydów niemieckich, którzy uciekali przed nazizmem z Europy.

- W listopadzie 1935 roku politycy arabscy przedstawili Brytyjczykom memorandum, domagając się utworzenia demokratycznego rządu arabskiego w Palestynie, wprowadzenia całkowitego zakazu żydowskiej imigracji oraz zakazu sprzedaży ziemi Żydom.

- Szósta fala żydowskich imigrantów przybywała do Palestyny w trudnych wojennych latach 1941-1947.

Znalezione obrazy dla zapytania ekspansja izraela

 

- 14 maja 1948 roku o godzinie 16:00, Dawid Ben Gurion odczytał na posiedzeniu Rady Ludowej (Mozet HaAm) w Tel Awiwie Deklarację Niepodległości, głoszącą o ustanowieniu Państwa Izrael.

Autor: 
zzz
Źródło: 

jerusalempost/portal.pl

Polub Plportal.pl:

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.
3 + 1 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.

Reklama