NAJKRÓTSZA WOJNA W HISTORII KONFLIKTÓW TRWAŁA ZALEDWIE 38 MINUT

Reklama

sob., 05/19/2018 - 12:38 -- zzz

Ta wojna była najkrótszą w historii konfliktów, bo trwała zaledwie 38 minut. Poszło o władzę i pieniądze i harem pełen kobiet.

Wojna angielsko-zanzibarska, była najkrótszym konfliktem zbrojnym w historii ludzkości. Stoczona w dniu 27 sierpnia 1896 roku trwała zaledwie 38 minut. W tak krótkim czasie Brytyjczycy zdążyli wypowiedzieć wojnę, przeprowadzić działania zbrojne i doprowadzić do zawarcia rozejmu.

Przyczyną wybuchu wojny była nagła i podejrzana śmierć sułtana Samada bin Thuwainiego, do której doszło 25 sierpnia 1896 roku. Władca został prawdopodobnie zabity przez swego siostrzeńca Khalida bin Bargasha, który zgromadził następnie wokół sułtańskiego pałacu kilkutysięczną armię swoich zwolenników.

Zamach stanu nie spodobał się brytyjskiemu konsulowi, który wezwał na pomoc brytyjską flotę, by ta rozprawiła się z uzurpatorem. Zgodnie z układem podpisanym w 1886 roku pomiędzy Wielką Brytanią, a Zanzibarem to Brytyjczycy mieli prawo wyznaczania, kto wstąpi na tron, bowiem kraj znajdował się w brytyjskiej strefie wpływów.

Nazajutrz do zatoki Zanzibar Town wpłynęło pięć brytyjskich okrętów: HMS Philomel; HMS Thrush; HMS Sparrow; HMS Racoon; HMS St George pod dowództwem admirała Henry’ego Rawsona. Rawson wystosował ostre ultimatum do Khalida, wzywając go do ustąpienia z tronu przed godziną 9 rano dnia 27 sierpnia.

Gen. Lloyd Matthews, brytyjski oficer sprawujący funkcję jednego z dowódców zanzibarskiej armii zgromadził wokół siebie 900 Zanzibarczyków, do których dołączyło kilka godzin później 150 marynarzy z okrętu HMS Philomel.

Samozwańczy sułtan Khalid mógł liczyć na około 3 tysiące swoich zwolenników, wyposażonych w karabiny i kilka większych dział. Zanzibarczycy mieli także do dyspozycji namiastkę floty wojenej -wyposażony w 9 dział królewski jacht HHS Glasgow.

Ultimatum Brytyjczyków nie poskutkowało. Samozwańczy władca starał się jednak zalegalizować zamach stanu, zwracając się do Brytyjczyków z prośbą o uznanie jego rządów. Brytyjski konsul, zgodnie z instrukcjami swego rządu, odmówił. Podobnie uczynili także przedstawiciele dyplomatyczni innych europejskich potęg oraz Stanów Zjednoczonych, których doradcy Khalida próbowali zaangażować w polubowne załatwienie sporu.

Brytyjscy żołnierze piechoty morskiej stojący przy zanzibarskiej armacie (po zdobyciu pałacu sułtana)

Podobny obraz

Khalid kolejny raz odrzucił brytyjskie żądania, więc adm. Rawson nakazał swoim ludziom szykowanie się do ataku. O godzinie 9:02 brytyjskie statki rozpoczęły ostrzał sułtańskiego pałacu, którego broniło około 3 tysiące osób, wśród których było wielu cywilów.

Zanzibarczycy w krótkim czasie ponieśli dotkliwe starty, a ostrzał Brytyjczyków natychmiast zmiótł wszystkie działa będące w dyspozycji armii sułtana. W wyniku ostrzału ogniem zajął się drewniany pałac i wybudowany przy nim harem. Jednocześnie, na morzu, doszło do potyczki pomiędzy okrętami. Brytyjski St George, ostrzelany uprzednio przez HHS Glasgow, odpowiedział celną serią, która posłała wrogi okręt na dno. Brytyjczycy zniszczyli również dwie łodzie, na których znajdowali się zanzibarscy strzelcy.

Kiedy do akcji na lądzie włączyli się Zanzibarczycy dowodzeni przez gen. Matthewsa armia sułtana poddała się. Nastąpiło to punktualnie o godz. 9:40. Oznacza to, że wojna angielsko-zanzibarska trwała zaledwie 38 minut. Ogromna przewaga technologiczna, taktyczna umożliwiła Brytyjczykom szybkie zwycięstwo. Pałac sułtana i harem leżały w gruzach. W walkach poległo około 500 Zanzibarczyków, a po stronie brytyjskiej odnotowano tylko jednego rannego.

W obliczu całkowitej klęski sułtan Khalid schronił się na terenie niemieckiego konsulatu. Niemcy, pomimo nacisków brytyjskiego rzędu, nie zgodzili się na wydanie sułtana argumentując, że układ o ekstradycji pomiędzy dwoma krajami nie obejmuje więźniów politycznych.

Berlin zaoferował, że Tanganika, czyli Niemiecka Afryka Wschodnia udzieli Khalidowi azylu. W październiku samozwańczy sułtan został przetransportowany do niemieckij kolonii na pokładzie okrętu wojennego. Brytyjczycy ujęli Khalida dopiero w 1916 roku, podczas alianckiej kampanii zbrojnej prowadzonej w ramach I wojny światowej.

Brytyjczycy nakazali swoim przeciwnikom zapłacenie odszkodowania, które było równe sumie wydatków poniesionych przez nich na stoczenie 38-minutowej bitwy. W wyniku wojny na zanziabrskim tronie, jako sułtan, został zainstalowany Hamud bin Muhhamad.

Wojna angierlsko-zanzibarska jest najkrótszą wojną w historii ludzkości. Po jej zakończeniu nominalnie niepodległy Zanzibar stał się brytyjskim protektoratem i elementem rywalizacji pomiędzy Londynem a Berlinem w kolonialnej grze o strefy wpływów we wschodniej Afryce.

Zanzibarczycy nie spróbowali już więcej buntu. Po 67 latach ich kraj uzyskał niepodległości, a w kwietniu 1963 roku Zanzibar połączył się Tanganiką, tworząc Tanzanię.

Autor: 
Z.B.
Źródło: 

plportal.pl

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.

Reklama